Elke Rabe laat ons zien wat er wél kan met haar tweede Tiny House!

Drie jaar geleden spraken we Elke en kregen we van haar fantastische inzichten en tips over Tiny Houses. Ze had een van de eerste Tiny Houses in Nederland en ging vol energie het avontuur aan. Inmiddels heeft ze veel ervaring op gedaan én een fantastisch nieuw tiny house. Tijd om bij te kletsen!

Elke, vertel: waarom ben je verhuisd? En wat is er met je vorige huis gebeurd?

Mijn eerste huis was één van de eerst gebouwde tiny houses in Nederland. In die tijd was veel specifieke kennis nodig om een Tiny House op een trailer te bouwen: ik kon dus niet zomaar naar een aannemer gaan. Denk bijv. aan regels over afmetingen, gewicht, technologie, isolatie en voldoen aan het bouwbesluit.

Toen ben ik op zoek gegaan naar een tiny house bouwer en ik vond er een in de buurt, waarbij ik mijn eigen ontwerp kon gebruiken en zelf alles kon leren in het bouwproces. Dat leek een gouden vondst! Maar, helaas bleek deze bouwer niet goed in kozijnen en het waterdicht maken van de woning. Bij de eerste bui leek mijn huis op een zwembad en na een paar maanden werd deze zelfs onbewoonbaar verklaard. Ik heb uiteindelijk nog een jaar in het huis gekampeerd, maar zonder verwarming en stromend water en met wateroverlast en schimmels.

De vorige keer vertelde je ons dat een Tiny House niet voor iedereen is. Waarom is het wel wat voor jou?

Ik vind het zelf heel fijn dat ik mijn eigen huis heb mogen ontwerpen en afbouwen. Ik heb specifieke wensen die een ander helemaal niet fijn zou vinden, daardoor is mijn huis heel persoonlijk geworden. Dat het compact is en alles precies op mijn maat is gemaakt is bij een tiny house extra voordelig omdat elke centimeter telt.

Mijn levenstijl past bij een tiny house: ik wil geen spullen meer, ben graag buiten en houd van in de zon zitten, zeker ook in de winter. Al deze wensen zijn verenigd in mijn tiny house. Voor mij is het feit dat alles simpel is heel prettig, maar een ander vind bijvoorbeeld een droogtoilet juist ‘ingewikkeld’ of ‘gedoe’.

Als je van veel spullen of bijzondere luxe houdt weet ik niet of het per definitie iets voor je is. Het lijkt idyllisch maar heeft ook beperkingen. Ik ervaar die beperkingen alleen eerder als grote rijkdom en dat maakt het verschil.

Hoe is je nieuwe woning tot stand gekomen? Welke uitdagingen kwam je tegen en hoe heb je die opgelost?

Het grote voordeel is dat ik nu een veel mooier huis heb ontworpen gebaseerd op het eerste en heb geinvesteerd in de meest duurzame en waterdichte kozijnen die ik kon vinden.

Ik ben uitgegaan van mijn eerste ontwerp. Dat had ik goed uitgedacht en ik wilde de keuken, de trap en het bed graag hergebruiken. Die waren namelijk helemaal aangepast op wat ik al had aan spullen en pasten perfect. Toen ben ik met een duurzaam oog er naar gaan kijken: hoe zorg ik dat dit huis er over tien of twintig jaar nog steeds goed staat? En hoe zorg ik dat het onderhoud minimaal is? Zo koos ik voor aluminium kozijnen van de beste soort (en waterdicht) en ging ik voor de gevelbekleding van gethermoficeerd hout (dat is hout dat een warmtebehandeling heeft onderaan, waardoor het een langere levensduur krijgt) uit Nederland.

Ruimte benutten

Ik heb alle ruimte die ik kon krijgen benut, dus het dak werd vlak en zo hoog mogelijk. Het openslaande dakraam boven het bed wilde ik heel graag behouden en daar heb ik nu een goed en waterdicht raam voor gebruikt. Door de mooie openslaande deuren met zeer goede sloten is mijn achterdeur niet meer nodig: eigenlijk heel raar zelfs in zo’n kleine ruimte. Met het oog op uitzicht in alle richtingen heb ik de keuken toen op de kop geplaatst en in de achtergevel twee panoramaramen ontworpen, waardoor je ook beneden over de polder kan uitkijken.

De grootste tegenslag was dat ik na het bouwen en plaatsen van mijn nieuwe huis plotseling te horen kreeg dat ik niet mocht blijven staan op de oude plek. En ik moet zeggen: na alles wat ik had meegemaakt was de rek er qua incasseringsvermogen wel een beetje uit. Het heeft veel voeten in de aarde gehad, maar ik sta nog steeds bij dezelfde geweldige boer, 50 meter aan de overkant van de sloot. Echter, omdat daar nieuwe regels over waren moest ik een dakgoot maken en een heel dak over mijn huis bouwen. Bijna lachwekkend, want het wordt er ogenschijnlijk veel groter van en de regel is verzonnen om schaduw bij buren (welke buren?) te voorkomen.

Na een nieuw bouwproces met alle kosten en inspanning van dien is het nu dit huis geworden. Ik ben er erg blij mee, want het heeft ook voordelen: ik sta iets meer beschut tegen harde wind en heb een droge inloop.

Zijn er boeken en of groepen waar je veel aan gehad hebt?

Ik was natuurlijk één van de eersten, dus in die tijd was mijn grootste steun vooral dat er andere pioniers bezig waren, anders had ik het misschien toch niet aangedurfd. Hoewel, ik laat graag zien dat dingen wél kunnen.

Welk deel van je huis ben je het meest trots op? Waarom?

Het grootste compliment dat ik kan krijgen is dat het zo duidelijk mijn huis is: dat het mooi ontworpen is. De gevelbekleding in het speelse motief vind ik een mooie vinding van mezelf en de eyecatchers natuurlijk: een mooie rvs wereldkaart naast de openslaande deuren en mijn twee klimwanden met de hergebruikte klimgrepen en dus alle lieve wensen van mijn vrienden die ze op de achterkanten schreven.

Hoe ben je zelf veranderd in de afgelopen jaren?

Ik ben nog meer gaan leven naar mijn eigen principes. We hebben al meer dan genoeg spullen, dus ik koop bijna nooit meer iets nieuws. Ik ben meer buiten en geniet van alles wat ik in dit huis heb. Ik heb gevoeld hoe het is om geen thuis te hebben en echt oncomfortabel te wonen dus ervaar bijna alles als een enorme luxe. Daar ben ik dankbaar voor.

Je bent ook met andere gave initiatieven bezig, kun je daar wat meer over vertellen?

Graag zelfs! Na mijn academische werk wilde ik met mijn huis iets heel praktisch doen, nu wil ik me weer meer toeleggen op de verspreiding van goede initiatieven en alle positieve energie die er al bij mensen is.

Ik werk voor Klimaatgesprekken en Think Big Act Now om mensen bewust te maken van de verborgen impact van alles wat we doen: hoe je je eigen voetafdruk kan verkleinen en vooral je handafdruk kan vergroten. Ik laat mensen dromen van hun ideale land via Youtopialab.com en ik vertel mensen graag over mijn eigen levenswijze. Het verhaal van mijn tiny house blijkt mensen namelijk enorm te inspireren!

Mijn laatste project loopt pas kort, het heet Present Present en we willen de gewoonte van nieuwe cadeaus kopen voor elkaar ter discussie stellen. Want spullen hebben we al genoeg. Ons motto is geef aandacht(ig). Een cadeau hoeft niet nieuw gekocht te zijn; geef iemand een beetje van jouw tijd en aandacht, geef een beleving, iets van jezelf of iets zelfgemaakts. Via www.presentpresent.nl vragen we mensen om alle Present Presents aan ons door te geven zodat we ze kunnen tellen en daarmee de huidige gewoonte kunnen omkeren.

De afsluiter: Wat zijn je beste tips betreft Goed voor de Wereld doen?

Zoek iets wat bij je past, waar je plezier in hebt en vind mensen die net zo enthousiast zijn. Er gaat soms zo veel aandacht naar negativiteit. Positieve energie werk veel krachtiger.