#vanlife: Het camperbus avontuur van Henriëlle & Marlijn

Van life: een busje ombouwen tot camper

Hoe gaaf is dit uitzicht?! Henriëlle en Marlijn, beiden 28, reisden samen de halve wereld over. Steeds vaker hadden ze het erover: moeten we niet minder vliegen? In Canada kregen ze het idee om een busje te kopen om om te bouwen tot camperbus en in Nederland gingen ze aan de slag. Met ons delen ze hun verhaal: het proces, welke duurzame overwegingen er waren én tips voor als je zelf ook zoiets wilt doen!

Wie zijn jullie en wat is jullie achtergrond?

“Wij zijn Marlijn van Opzeeland en Henriëlle van den Dragt, beiden 28 jaar oud. We zijn inmiddels al vijf jaar samen en wonen in Utrecht. Marlijn is Customer Journey Expert bij PGGM en Henriëlle maakt leerprogramma’s t.b.v. Duurzame transitie bij ABN Amro bank (Circl Academy).”

De zoektocht naar een busje

“Een busje vinden was niet gemakkelijk en duurde best lang. Eerst was het belangrijk goed na te denken over wat we eigenlijk wilden: Wil je er in kunnen staan? Moet het gemakkelijk in een parkeervak passen? Wat moet er in, op of aan? Welke leeftijd moet de bus hebben?

Die retrobusjes zijn onwijs leuk, maar vereisen ook veel onderhoud. Daarom kozen wij voor een niet al te oude bus. Een autobedrijf hielp ons zoeken en zo zijn we bij deze uitgekomen. Valentijnsdag 2020 de dag dat we deze daadwerkelijk kochten.

Het uitdenken van de indeling en nadenken hierover was een proces op zich: we hebben wel 50 keer de indeling aangepast. Ook tijdens de bouw kwamen we dingen tegen die slimmer konden. Fijn hierin was de hulp van Henriëlle’s vader, die timmerman is. Zonder hem was de camperbus nooit zo mooi geworden als het nu is!”

Foto via Instagram @vandelafemmes

Duurzame & sociale keuzes

“We hebben een paar weloverwegen duurzame en sociale keuzes gemaakt. Zo hebben we écht bewust gelet op het gebruik van duurzaam geproduceerd hout, veel gebruik gemaakt van afval- en reststukken en zijn de kussens en matras gemaakt door een lokaal naaiatelier. Ook leuk: de vloer is een reststuk van een lokale tapijtzaak!

Het eikenhouten blad is speciaal: deze is gemaakt van bomen van de plek waar Henriëlle is opgegroeid. Op die plek is nu een industrieterrein gebouwd, maar het hout van de gekapte boom heeft zo in ieder geval een mooie plek gekregen. Dit item in onze bus zijn we dan ook het meest blij mee: we wilden een ‘nature & feminine vibe’ in onze bus en dit keukenblad zorgt voor een sterke natuurlijke sfeer.

En, last but not least: op het dak van onze bus liggen zonnepanelen waarmee we stroom opwekken.”

Hoe kom je aan de restproducten die je noemt?

“Een groot deel van het hout dat gebruikt is, is afkomstig van het bedrijf van Henriëlle’s broer. Hij maakt duurzaam geproduceerde kozijnen, ramen, deuren en trappen. Het hout dat hij gebruikt heeft altijd een FSC of PEFC keurmerk, dus op zich al duurzaam materiaal. Het resthout probeert hij zoveel mogelijk te hergebruiken maar er blijft ook weleens wat staan. Daar hebben wij dan weer gebruik van gemaakt.

Verder zijn we bij de lokale tapijtzaak naar binnen gewandeld en hebben we gewoon gevraagd of ze nog een reststuk zeil/ vinyl hadden liggen wat ze anders zouden weggooien. Dat hadden ze! Zo ging het ook met de stof voor de gordijnen, die komt gewoon uit de bak met coupons bij Leen Bakker. 

De tafel in onze bus is ook gemaakt van restmateriaal. Mijn vader komt voor zijn werk bij veel verbouwingen. Daar wordt nogal eens wat gesloopt en weggegooid. Hij had een tijd geleden al hele mooie vuren houten planken onderschept, die anders op de brandstapel waren belandt. Daar hebben we nu de tafel van gemaakt.

Tip voor mensen die ook willen bouwen: maak eens een rondje bij lokale bouwvakkers of houtbedrijven. Misschien hebben ze wat staan of komen ze iets tegen op de klus waar jij iets aan hebt! :)” 

Foto via Instagram @vandelafemmes

Welke lokale overwegingen hebben jullie gemaakt?

“Een heel bewuste lokale overweging waren de kussens. We hebben een zithoek waar we een bed van maken dus we moesten op maat gemaakte kussens hebben. We bouwden de bus in Nunspeet en daar zit een klein naaiatelier, dat gerund wordt door een echtpaar in hun garage. Het voelde, zeker omdat we middenin corona-tijd zaten, heel goed om de opdracht bij hen neer te leggen. En ze hebben het zo perfect gedaan!

Ze wisten bijvoorbeeld dat we ook op de kussens gaan slapen als we de zithoek omtoveren tot bed. Zonder dat we het met hen afgesproken hadden, hebben ze de naden express iets terug gestikt zodat je die niet voelt al je erop ligt. Geweldig toch?!”

Welk onderdeel van de camperbus zijn jullie het meest trots op?

“We zijn vooral heel trots op het geheel: hoe alles klopt en samenhangt. Als we echt moeten kiezen is de indeling ook wel onze trots. We hebben alles wat we graag wilden: een ruime zithoek waar we ook prima kunnen werken, een grote keuken en genoeg bergruimte zonder dat het volgepropt voelt. Als je binnen staat voelt het nog steeds ruimtelijk aan. Zo fijn! 

We gebruiken het camperbusje nu ook als remote office: de eerste week met de bus hebben we gelijk vanuit Zeeland gewerkt, met uitzicht op de Noordzee. Hopelijk wordt het normaler om minder naar kantoor te gaan en vaker ‘thuis’ te werken. Scheelt een hoop files, kantoorpanden én geeft ons de vrijheid om vaker met de bus op stap te gaan.”

Foto via Instagram @vandelafemmes

Welke tips heb je voor anderen die geïnspireerd zijn geraakt en zelf zo’n camperbus willen bouwen?

“Doen! Het gaat je lukken, want iedereen wil helpen en het hoeft niet in een keer goed. Zie het als een fantastisch leerproces waar je skills leert die je de rest van je leven gaat gebruiken. Wij draaien onze hand niet meer om voor gaten boren, dingen op maat zagen en in elkaar schroeven. De eerste keer lieten we de schroefmachine steeds bijna vallen en nu sjezen we schroeven in de muur alsof we ons hele leven niet anders gedaan hebben.

De community rondom vanlife, bussen en ombouwen is enorm, zowel in het buitenland als hier in Nederland. We hebben heel veel leuke andere (jonge) mensen leren kennen die het ook doen. Er worden volop tips en tricks uitgewisseld. Heel tof!”

Hoe staan jullie verder qua duurzaamheid in het leven?

“Om te beginnen is de bus een dieselbus, dus dat is nog een beetje jammer. Sowieso pakken we nog wel regelmatig de auto waar we ook kunnen fietsen. Verder proberen we wel te letten op waar we onze kleding kopen en gaan we zoveel mogelijk voor de ‘groenere’ optie, maar het gebeurd ook nog wel regelmatig dat dit niet lukt. De verleiding voor een item is dan toch te groot. 

Voor de bus zijn er trouwens ook items uit China besteld en hebben we ook veel dingen nieuw gekocht, terwijl we dat misschien prima tweedehands hadden kunnen kopen. Het blijft toch een ingewikkeld iets om te merken bij jezelf: voor sommige duurzame producten heb je echt meer geld over dan voor andere producten.

Ik heb bijvoorbeeld nooit moeite met hoe duur vleesvervangers zijn of als ik een trui bestel bij TwoThirds (aanrader trouwens) betaal ik echt flink veel meer dan voor een vergelijkbare trui bij H&M. Maar als het gaat om plaktegels voor de keuken in de bus, hebben we die uit China laten komen. Daar hadden we prima een alternatief voor kunnen vinden in Nederland, denk ik… 

Verder eten we (vrijwel) geen vlees, wonen in een duurzaam gebouwd appartementen complex, scheiden netjes ons afval en proberen we van lokaal kopen steeds meer een gewoonte te maken. In de supermarkt letten we op dat we zoveel mogelijk groente en fruit uit Nederland kopen. Als er een duurzame optie is in de winkel, gaan we bijna altijd daarvoor.”

Op de hoogte blijven?

Meer lezen over de camperbus en de avonturen van Henriëlle en Marlijn? Check hun instagram @vandelafemmes!